يكى از آنها شيخ ، رييس و فقيه قم احمد بن عيسى بود كه وى را از قم راند و پس از مدتى پشيمان شد و پوزش خواست و وى را بازگرداند . شاگردانى كه در محضرش بودند : محمد بن حسن صفار ، على بن حسين سعدآبادى ، محمد بن جعفر بن بطه ، على بن ابراهيم قمى ، سعد بن عبدالله اشعرى و . . . وى تأليفات بسيارى داشته كه بيشتر آن‌ها را نيز به المحاسن نامگذارى مىكرده و در حقيقت مجموعه‌اى از علوم قرآنى ، حديث و فقه بوده و گزاف نيست كه آن را دايرة المعارف بدانيم كه تنها يك سوم آن باقى مانده است . برقى در قم درگذشت و همانجا به خاك سپرده شد . از تأليفات وى : 1 - المحاسن 2 - الرجال 2 - عبدالله اشعرى قمى ( ؟ - متوفى در عصر غيبت صغرى ) ابو جعفر احمد بن محمد بن عيسى بن عبدالله اشعرى قمى . از راويان بزرگ شيعه در قرن سوم هجرى و از ياران ائمه مىباشد . او در شهر قم به دنيا آمد . از نوجوانى زير نظر پدر خود محمد بن عيسى اشعرى به فراگيرى علوم و معارف اسلامى پرداخت . او خدمت امام رضا ، امام جواد و امام هادى عليهم السلام نيز رسيده بود و روايات فراوانى از ائمه طهار عليهم السلام نقل كرده است . شيخ طوسى وى را محدث ثقه ناميده است . از جمله شاگردان وى مىتوان به محمد بن حسن صفار ، سعد بن عبدالله ، على بن ابراهيم ، داود بن كوره ، احمد بن ادريس ، محمد بن حسن بن وليد و . . . اشاره كرد . از تاريخ وفات وى دقيقاً اطلاعى در دست نيست ليكن ايشان در سال 274 ق در قيد حيات بوده‌اند . از تأليفات وى : 1 - النوادر